Straatvolk Deel 4: De Oude Hoeren

Dit is deel 4 van een serie posts op mijn blog: Straatvolk in Spanje. De straten van een grote stad zijn vaak bezaaid met vreemde, aparte, gekke, bijzondere types. Deze serie gaat over hen. De nachtchinezen, oude hoeren, straatverkopers, acrobaten, mafkezen, artiesten en nog veel meer. Geniet!

Vlakbij mijn huis, op een gewoon pleintje, met gewone taferelen, viel mij een tijd geleden iets op. Waar auto’s een parkeerplek zoeken, toeristen verkoeling zoeken in de hitte, uitgebuite obers hun gasten serveren en Spaanse families paraderen, staan een paar gewone vrouwen, ieder op een andere hoek. Ze zijn aan het wachten. Ze wachten altijd. Op wie weten ze nog niet, maar dat wijst zich vanzelf.

Het zijn hele gewone, onopvallende vrouwen, ergens in hun veertig of vijftig. Ze dragen een leesbrilletje, hebben een niet al te hippe maar onverwoestbare oude Nokia, net gelakte nagels – vaak metellicroze- en hebben alledaagse kleding aan. Sommigen hebben hun haar blond geverfd, en de meesten hebben kleine krullen -gezet met ouderwetse warmterollers-, die met veel harde gel in model blijven.

Waarschijnlijk hebben ze hun lakens nog rechtgetrokken voordat ze vroeg in de ochtend de deur uitgingen, en even hun plantjes water gegeven. Misschien hebben ze zelfs nog een wasje gedraaid, maar dat geloof ik niet, ze zijn er altijd zo vroeg bij, vroeger dan alle anderen, een paar pleintjes verderop.

Ze bellen en ze kletsen, ze zitten op de stoep van een oud theater, staan in de schaduw van de religieuze boekhandel op de hoek en lachen wat met wat bedelaars. Het zijn hele beschaafde vrouwen, en ieder van hun had mijn moeder kunnen zijn. Je ziet gewoon dat ze lekker kunnen koken, zoals echte moeders dat kunnen. Maar ja, die paella komt niet zomaar uit de lucht vallen…

Advertenties

Ongeleide projectielen

Begrijp mij niet verkeerd, in het centrum van Madrid wonen is heerlijk. Maar als je snel van A naar B moet, kom je er pas echt achter dat voetgangers soms een stelletje ongeleide projectielen zijn..

Carrera San Jeronimo, de chique straat richting het parlement, de oude boekenwijk Cortes, de toeristenbus, de illegale kersenverkopers op de hoek van de straat, de lekkerste banketbakker ooit en de drukke winkelstraat Calle Preciados met supersale, interesseren je niet als je haast hebt. Maar anderen des te meer, lijkt het wel.

Want hoe vaak mensen bijna tegen me aanlopen, plots gaan stilstaan, vreemde draaien maken en hun arm ineens opzij steken, of slingeren als ik snel lopend over straat ga. Ongelooflijk, het lijkt wel een slecht uitgevoerde cheorafie. Ik begrijp des te meer waarom er ooit verkeersregels zijn ingesteld, want voetgangers op straat zijn net een stel bijen zonder hun koningin…

Adem in, adem uit..

Straatvolk Deel 3: De niet-mens

 Dit is deel drie van een serie posts op mijn blog: Straatvolk in Spanje. De straten van een grote stad zijn vaak bezaaid met vreemde, aparte, gekke, bijzondere types. Deze serie gaat over hen. De nachtchinezen, oude hoeren, straatverkopers, acrobaten, mafkezen, artiesten en nog veel meer. Geniet!

Het is een drukke straat met veel terrasjes en winkels. Hij loopt in het midden, iedereen staart hem na, maar dat ziet hij niet. Hij kijkt recht voor zich uit. Hij draagt een spijkerbroek en een jas. Een van de broekspijpen is van boven tot onder opengescheurd. Ik zie zijn hele naakte been. Zijn jas is ook kapot.

Hij slentert en loopt een beetje mank.Hij heeft een flinke baard, wilde wenkbrauwen, en sommige stukken haar zijn dreadlocks geworden. Oud is hij niet. 

Ik wil niet bang van hem worden, hij kan er namelijk niets aan doen. Maar toch, ik voel angst. Hij is voorbij dat punt, in een verder stadium dan ik ooit bij andere daklozen heb gezien. Deze man is geen mens meer. Hoe hij loopt, hoe hij kijkt maar toch niet ziet. Dit is voorbij het menselijke. 

Het menszijndestuk, is hij verloren. Hebben jullie wel eens een trailer van een serie of een film over een zombie eclips gezien? Zo ziet hij eruit. Heel erg treurig. 

 

Foto Madrid: Protest, protest en protest

Dit door de gemeente ontruimde pand in de minder welvarende buurt Lavapies, wordt door krakers, extremen, socialisten en anarchisten gebruikt als prachtig uithangbord voor verschillende ideeën. Op de foto vind je leuzen over de sociale zekerheid, de wijk zelf, het WK en op voor op de grond staat een mooie quote ‘las drogas te destruyen, destruye las drogas,’ drugs vernietigen je, vernietig de drugs.

2014-06-14 16.29.42

Straatvolk Deel 2: De Afrikaanse Verkopers

 Dit is deel twee van een serie posts op mijn blog: Straatvolk in Spanje. De straten van een grote stad zijn vaak bezaaid met vreemde, aparte, gekke, bijzondere types. Deze serie gaat over hen. De nachtchinezen, oude hoeren, straatverkopers, acrobaten, mafkezen, artiesten en nog veel meer. Geniet!

Lachend, maar wel nog op hun hoede achterom kijkend lopen ze met hun hun grote witte zakken vol marktwaar door een zijstraatje in het centrum. Als de politie deze Afrikanen pakt krijgen ze een boete en worden hun spullen afgepakt, daarom rennen ze ook altijd zo hard en houden ze hun omgeving altijd goed in de gaten.

Deze harde werkers zijn illegaal, verkopen namaakproducten waar merken en bioscopen onder lijden, en dragen niet bij aan het Spaanse belastingstelsel; ze betalen geen belasting.

Toch wil ik graag een ode uitbrengen aan deze sterke mannen. Vaak hebben ze een vermogen betaald in hun thuisland -aan een corrupte mensenhandelaar – om via een gevaarlijke reis, naar ons geweldige Europa te komen, vaak om hun familie een betere toekomst te kunnen geven. Ze werken hard, staan in weer en wind, doen hun best, vinden hun weg, leren de taal en lachen altijd. Lees verder

Foto Madrid: Dakloos, Wees en Hartenbreker

Toen ik deze man zag liggen, en zijn bordje las, brak mijn hart. Mijn schild viel af en ik voelde de pijn. Snel herstelde ik mij weer. Ik ben hard en soms bijna harteloos geworden, als het gaat om de bedelaars hier op straat. Lees verder

Foto Madrid: Stoepje Boenen

De hoofdstraten in het centrum van Madrid worden iedere ochtend heel vroeg, schoongespoten, en zijn dan ook altijd blinkend schoon. Maar de zijstraatjes worden niet iedere dag gedaan, dus in de ochtendgloren boenen de schoonmakers van de barretjes en cafeetjes niet alleen het lokaal zelf, maar ook hun eigen stoepje, precies waar het terrasje wordt uitgestald.

Lees verder