Straatintimidatie in Nederland

Voor vandaag een Nederlandse Zedeloze Zaterdag, voor alle Nederlanders die hier dagelijks mee te maken krijgen. Vaste lezers weten dat ik hier slecht tegenkan, en er dus ook vaak over schrijf; straatintimidatie.

Ik schreef hier en hier over straatintimidatie in Egypte, en hier over hoe je moet reageren op straatintimidatie, hier over een Amerikaans project, dat Europa aan het veroveren is, Hollaback!, hier over een irritante jongen op straat, en hier een pijnlijk filmpje over hoe de samenleving eigenlijk in elkaar steekt.

Vandaag wil ik graag mijn lezers motiveren om de petitie te tekenen voor het strafbaar stellen van seksuele intimidatie op straat, in Nederland. Ik vind dat mannelijke primaten moeten in de jungle moeten blijven, en als ze dan toch in de maatschappij mee doen, ze dan wel ophouden met vrouwen (denk na, dat zijn ook hun zusjes, echtgenotes, vriendinnetjes, vriendinnen, moeders, en tantes) lastigvallen. Het verschil tussen veel dieren en de mens is, dat mensen zichzelf en hun instincten onder controle kunnen houden. Wees mens.

Om een indruk te krijgen hoe gek het eigenlijk is, bekijk een video van een ‘omgedraaide wereld’ actie, opgezet door de teamleden van dit project.

Om te tekenen, klik hier

Veertigduizend handtekeningen, en er kan een wetsvoorstel ingediend worden. Spread the word!

http://www.straatintimidatie.nl
Teken nu.

 

Deze post is onderdeel van mijn project ‘Zedeloze Zaterdag.’ Seksisme, objectificatie en scheve rolverdelingen zijn onderwerpen die mij prikkelen en woede bij mij oproepen. Al heel lang wilde ik er iets mee doen, maar wat, wist ik niet. Daarom heb ik besloten iedere zaterdag iets te publiceren met betrekking tot deze onderwerpen.

 

Advertenties

Holanda & Los Paises Bajos

In Spaans Woord van de Week behandel ik iedere week een Spaans woord. Vaak zijn het opvallende of grappige woorden. Deze vertaal ik, en met een uitleg erbij blijven ze misschien zelfs wel in je geheugen hangen!

Ik sta in een locutorio -een internetcafe, om geld te versturen naar het buitenland. Bij dit soort transacties neem ik altijd mijn Nederlandse paspoort mee, aangezien mijn verblijfsvergunning voor Europeanen in Spanje, mijn N.I.E., niets voorstelt zonder officiële legitimatie. De jongen die mij helpt kijkt lang naar mijn paspoort. “Uit welk land komt dit?”

-Holanda,- zeg ik. Ik ben gewend Holanda te zeggen, want als ik Paises Bajos zeg, kijkt iedereen mij altijd vreemd aan.

De jongen zoekt in de lijst met landen onder de H. Honduras… Hong Kong… Maar geen Holanda. Hij lijkt in de war. 

Lees verder

Lieve KLM,

Lieve KLM. Heel veel gelukkiger hadden jullie mij niet kunnen maken. Ik ben gek op jullie boterhammetjes. Zoals altijd heb ik weer genoten.

Veel Nederlandser kan het niet, met windmolenverpakkingen en bekertjes met fietsen erop, maar dat doet er niet toe, het ziet er heel mooi uit en het smaakt heerlijk.

Gegroet, een niet meer hongerige twintiger, onderweg naar haar oude hometown.

 

Je mengen met de locals; Spanjaard in Groningen

Vier jaar geleden studeerde hij een half jaar in Groningen. -Dus je spreekt een beetje Nederlands?- vraag ik deze Spaanse jongen. Ik ben op de verjaardag van een gemeenschappelijke vriendin.

“Uhh nee,” zegt hij in de eerste instantie lachend.

Maar na wat twijfelen, diep nadenken en hersengekraak -ik hoorde het echt!-, herinnert hij zich toch nog een paar woorden, in ditto volgorde: Lees verder

Adiossen en Hasta Luegos

Het is altijd hetzelfde liedje. Eerst dacht ik dat ik het fout deed. Ik lette op en kwam tot de conclusie dat er altijd adios tegen mij werd gezegd. Ik liet de hasta luegos dus voor wat ze waren, en ging dus over op de adiosjes. En sindsdien, valt er geen peil meer op te trekken.

Lees verder

Nederlanders zijn koud

“Jullie cultuur is anders. Nederlanders zijn wel een beetje koud,” zegt de irritante winkelbeveiliger.

Al de hele tijd probeert hij een gesprek met mij aan te gaan.

Hij had het al over Iberico ham, alleen wonen, en mijn en zijn oogkleur. Steeds freakier wordt hij.

-Ja,- zeg ik ijskoud zonder beleefdheden en glimlachjes terug.

Vind je het gek, creep.

Vraag: Wanneer stoppen jullie met beleefd zijn?

In Nederland spreken we Nederlands

“In Nederland spreken jullie toch ook Frans?”-Uhmm… Nee. Sommigen leren het op school, maar nee, in Nederland spreken we Nederlands.-

“Jawel toch, jullie hebben zo’n Frans accent. Die R. Het is gewoon een zelfde soort taal.”

-Uhmm, misschien ben u in de war met België, daar spreekt een deel van de bevolking Frans. Maar het Nederlands spreken we Nederlands. En bovendien is een Germaanse taal hè, het Frans is een Latijnse taal, net als het Spaans, mevrouw. Het accent is dus puur toeval.-

Ze kijk mij aan alsof ik gek ben.

Hebben jullie wel eens van die gekke broodje-aap-verhalen over Nederland te horen gekregen?

 

HEMA in Madrid

Het is echt zo ver. De geruchten gingen al lang rond, maar vandaag gaat hij dan echt open. Neerlands meest geliefde en gemiste winkel, HEMA, opent eindelijk haar deuren in Spanje’s mooiste hoofdstad Madrid.

Aan het einde van de prachtige ‘upcoming’ hippe Calle Fuencarral kun je vanaf heden Jip en Janneke ondergoed, kinderchampgne, beschuit, bijouterie, make-up en nog veel meer dingen kopen. 

Ik heb hier maar één ding over te zeggen. 

Jeeeejj! 

 
;

20140402-134649.jpg

La Primavera/Lente!

Een zachte zonnestraal streelt de warmer wordende huid. Verlegen van de plotselinge schijnwerpers op haar droge, witte gestalte, kleurt ze langzaam rood.

Een frisse bries maakt haar boos, haar haren gaan overeind staan.

Nu, minder verlegen, beseft ze dat deze zonnestraal haar liefde wil geven en langzaam ontspant ze zich.

Haar verlegen rode gloed verdwijnt en verandert langzaam maar zeker in een bronze gloed.
Goud zal ze nooit worden, maar dat zou ze ook niet willen, die kleur is bestemd voor haar beste vriend, de zon.

De eerste lentedagen passerend, herbouwen ze hun bijzondere vriendschap.

Zachtjes streelt zon de nieuwe littekens, de dikker geworden huid, en brokkelt ze stukje bij beetje het dikke wintermarsker af.

Fris en stralend is ze weer, haar wintervacht van haar afgeschud.

Herboren omhelst ze de zonnestralen, lichtvoetig, zeker en blij.

Ze zullen nog veel heerlijke, intense momenten beleven, voordat zon haar energie weer naar andere verlgelegen oorden verplaatst.

Op het nippertje

Ik wilde net over de grond gaan rollen, gaan schreeuwen, gaan krijsen, met mijn vuisten op de grond gaan bonken, en een boos Whatsappje over verraad en oneerlijkheid, compleet met een huilende emoticon, naar Isidoro Álvarez – de directeur- sturentoen ik de Nederlandse vlag zag.

Jawel, ze zijn ons niet vergeten op de nieuwe tijdelijke ‘Meer Europa’ afdeling van de supermarkt van de El Corte Inglés.

PicCollage-1

Gemis

“Weetje, in Venezuela, Amerika en Spanje enzo,
zijn er ook families die uren van elkaar vandaan wonen, ook al wonen ze in hetzelfde land.
Ze zijn niet eens geëmigreerd.
Dus we doen gewoon alsof we in hetzelfde land wonen,
alleen woon ik een paar uur verderop.
Dat maakt het makkelijker als het soms moeilijk is.”

♥ ♥ ♥ ♥ ♥

 

Toch Geen Nederlander

Het koppel kwam binnen. In het Spaans vroegen zij om een kamer. Ik vertelde ze de prijs, en ze gingen akkoord. Het inchecken volgde en ik vroeg hun paspoorten. Hij overhandigde mij een Nederlands paspoort.

– Ah, u bent Nederlander! –

“Nee, niet echt. Ik spreek het alleen een beetje.”


Dit bedoelde hij niet als grap.

.