Vieze Spaanse neussnuiters

Ik ben niet zeker hoe het in Nederland gesteld is met de neussnuitcultuur, maar ik ben er inmiddels achter dat de normen en waarden wat betreft het neussnuiten in Spanje toch anders liggen dan mijn persoonlijke normen en waarden. Sonar el nariz, neus snuiten, wordt hier open en bloot en met veel getoeter uitgevoerd. Meerdere malen per dag. Volgens mij het liefst zo vaak mogelijk nog. En zo hard natuurlijk.

Net als dieren in het dierenrijk door middel van geluiden willen laten weten wie de sterkste en dominantste is, lijkt de gemiddelde Spanjaard door het toeteren te willen laten merken wie de meeste neusinhoud heeft. Dat is bewonderenswaardig en dwingt respect af, denk ik?

Staat een neus gelijk aan kracht en dominantie? Iemand kunnen onderspuiten met snot is wel een gevaarlijk en krachtig –vooral slijmerig- wapen, vind ik, maar voor de rest kan ik mij toch niet bedenken waarom het indrukwekkend is om de hele dag je neus te laten toeteren. Het is vies. Het is echt heel heel vies. Maar helaas doet iedereen het. Zelfs de meest nette Spanjaarden schrikken hier niet van terug, jammer genoeg. Dus zal ik na de termeratuurdrop deze week alle snottebellen en verkouden neussnuiters helaas toch nog wat langer moeten handelen. Bah.

Recept: Heerlijke Pan Tomaca

Normaal geschreven, post ik geen recepten, maar nu het weer lente is en pan-con-tomate1het steeds warmer wordt, wil ik jullie dit heerlijke recept niet onthouden. Voor wie het nog niet kent: Pan Tomaca.

Dit simpele en goedkope broodgerecht komt oorspronkelijk uit Catalonië. Daarom heet het ook Pan Tomaca, op z’n Catalaans en niet Pan Tomate, zoals ze het in het Castiliaans zouden zeggen. Ik ontbijt als het lekker weer is, eigenlijk altijd met een paar sneetjes Pan Tomaca, en ik raak er maar niet op uitgekeken!

Nodig:
Wit brood/stokbrood
1/2 tomaten                                       
Olijfolie                                                
Zout en peper                                      
Broodrooster
Rasp en kommetje

Doen:
Rooster het brood
Rasp de tomaten -middengrote rasp-
Meng het raspel met olijfolie, zout en peper naar smaak
Beleg je brood met het tomatenmengsel (eet meteen op, anders wordt het brood zo papperig)

Optioneel: wrijf het brood voor het beleggen in, met knoflook. 

¿Wie kende dit recept al?

NOTE: Dit is mijn manier om de Pan Tomaca te bereiden, er zijn tientallen recepten, maar ik vind dit de makkelijkste en lekkerste.  

 

 

Foto Madrid: Lente!

Lente: terrasjes, bomen in de bloei, blauwe luchten, park, nieuw leven, zon, genieten!

Primavera. (Del lat. vulg. prima vera, y este del lat. primum, primero, y ver, primavera).
1. f. Estación del año, que astronómicamente principia en el equinoccio del mismo nombre y termina en el solsticio de verano.
2. f. Época templada del año, que en el hemisferio boreal corresponde a los meses de marzo, abril y mayo, y en el austral a los de septiembre, octubre y noviembre.

¿Wat is jullie lievelingsseizoen?

lentecollage2

Foto Madrid: Bloed doneren en in het park Flaneren

Heerlijk op een vrije zaterdagmiddag door het park struinen, een bootje huren in het mooie stadspark Retiro, sporten op en van de vele sportattributen, straatartiesten bekijken of lekker een ijsje eten. In het weekend is het grote stadspark stampvol met levensgenieters.

Daar kunnen wij wel iets mee, bedacht de bloedbank. Bloed doneren en in het park flaneren, kan heel goed samen, vonden zij. Een geweldig idee vind ik zelf. Hoe lager de drempel, hoe meer er gedoneerd wordt toch?

2014-04-13 13.55.08

La Primavera/Lente!

Een zachte zonnestraal streelt de warmer wordende huid. Verlegen van de plotselinge schijnwerpers op haar droge, witte gestalte, kleurt ze langzaam rood.

Een frisse bries maakt haar boos, haar haren gaan overeind staan.

Nu, minder verlegen, beseft ze dat deze zonnestraal haar liefde wil geven en langzaam ontspant ze zich.

Haar verlegen rode gloed verdwijnt en verandert langzaam maar zeker in een bronze gloed.
Goud zal ze nooit worden, maar dat zou ze ook niet willen, die kleur is bestemd voor haar beste vriend, de zon.

De eerste lentedagen passerend, herbouwen ze hun bijzondere vriendschap.

Zachtjes streelt zon de nieuwe littekens, de dikker geworden huid, en brokkelt ze stukje bij beetje het dikke wintermarsker af.

Fris en stralend is ze weer, haar wintervacht van haar afgeschud.

Herboren omhelst ze de zonnestralen, lichtvoetig, zeker en blij.

Ze zullen nog veel heerlijke, intense momenten beleven, voordat zon haar energie weer naar andere verlgelegen oorden verplaatst.