Positief zijn: Two Wolves

Laat je inspireren door dit mooie, wijze verhaal. Ik kwam dit verhaal lang geleden tegen en gebruik hem nog vaak. Het is echt zo, en als je je bewust bent van negativiteit kun je het ook proberen uit te schakelen. Dat scheelt je een hoop lichamelijke en fysieke klachten. Dus wees je bewust van je gedachtes en doe er wat aan.

One evening an old Cherokee told his grandson about a battle that goes on inside people. He said, “My son, the battle is between two wolves inside us all.

“One is Evil – It is anger, envy, jealousy, sorrow, regret, greed, arrogance, self-pity, guilt, resentment, inferiority, lies, false pride, superiority, and ego.

“The other is Good – It is joy, peace, love, hope, serenity, humility, kindness, benevolence, empathy, generosity, truth, compassion and faith.”

The grandson thought about it for a minute and then asked his grandfather: “Which wolf wins?” The old Cherokee simply replied, “The one you feed.”

Do you believe in life after delivery?

Ik kwam deze tekst tegen op Instagram en vond het een erg interessante tekst en bijzondere gedachte. Vragen over het universum, de wereld, de natuur, energie en ‘god’ kwamen bij mij naar boven na het leven van de tekst. Hopelijk zet het jullie ook aan het denken en houden jullie er wellicht een mooi gesprek aan over. Laat mij weten wat jullie ervan vonden!

In a mother’s womb were two babies. One asked the other: “Do you believe in life after delivery?” The other replies, “Why, of course. There has to be something after delivery. Maybe we are here to prepare ourselves for what we will be later.”

“Nonsense,” says the other. “There is no life after delivery. What would that life be?”

“I don’t know, but there will be more light than here. Maybe we will walk with our legs and eat from our mouths.” The other says “This is absurd! Walking is impossible. And eat with our mouths? Ridiculous. The umbilical cord supplies nutrition. Life after delivery is to be excluded. The umbilical cord is too short.”

“I think there is something and maybe it’s different than it is here.” The other replies, “No one has ever come back from there. Delivery is the end of life, and in the after-delivery it is nothing but darkness and anxiety and it takes us nowhere.”

“Well, I don’t know,” says the other, “but certainly we will see mother and she will take care of us.”

“Mother??” You believe in mother? Where is she now?”

“She is all around us. It is in her that we live. Without her there would not be this world.”

“I don’t see her, so it’s only logical that she doesn’t exist.” To which the other replied, “Sometimes when you’re in silence you can hear her, you can perceive her. I believe there is a reality after delivery and we are here to prepare ourselves for that reality.”

Lieve KLM,

Lieve KLM. Heel veel gelukkiger hadden jullie mij niet kunnen maken. Ik ben gek op jullie boterhammetjes. Zoals altijd heb ik weer genoten.

Veel Nederlandser kan het niet, met windmolenverpakkingen en bekertjes met fietsen erop, maar dat doet er niet toe, het ziet er heel mooi uit en het smaakt heerlijk.

Gegroet, een niet meer hongerige twintiger, onderweg naar haar oude hometown.

 

Positief denken: Don’t look back

Ik ben gewend te krijgen wat ik wil, en word nooit afgewezen. Dat is geen arrogantie, het is waar, ik heb gewoon altijd geluk. Maar deze keer niet. Ik ben zojuist afgewezen voor een leuke baan, en baal daar enorm van.

 En terwijl ik mij druk maak over mijn afwijzing en over wat ik nu wil, komt een meisje van mijn leeftijd mij tegemoet lopen. De zon schijnt op haar, ze lacht om iets, en ze straalt.

‘Don’t look back,’ staat er op haar t-shirt te lezen.

Ik krijg ook een lach op mijn gezicht. Ze heeft gelijk, ik moet niet terugkijken, maar vooruit kijken. Ik kan het verleden niet veranderen, dus ik maak mij er ook niet druk om. Always look on the bright side of life!

Drie hoog

Hijgend, moe en met spierpijn heb ik de derde verdieping weten te bereiken. Die scheve houten trap is echt killing, vooral met een zwaar boodschappentrolley. Maar ik ben eindelijk thuis.

Ik doe de sleutel in het sleutelgat maar het slot geeft niet mee.

Mijn sleutel klopt, dus voor ik hem kapotdraai, kijk ik voor de zekerheid even achterom. En dan zie ik het. Een kleine, met de hand geschreven ‘2’ siert de muur van het oude trappenhuis.

Blegh.

Ja, dat is dus best aparrrt

Dat ongemakkelijke moment,

wanneer je erachter komt dat je schijnbaar de enige Nederlander in Madrid bent,

met een vaag Frans accent in het Spaans.

Hoe komt dat? Ik weet het echt niet.

Grot, groot, gras.. Ik moet bekennen, ik vind de ‘r’ wel een lastige letter om uit te spreken. Jullie ook?

 

Bedelaars negeren

Ik begrijp het niet.

Hoe kunnen vele mensen toch zo vreselijk onbeleefd zijn,

tegen de bedelaars wanneer zij om een muntje vragen.

Negeren is onbeleefd, gemeen en neerbuigend.

Want meer ben je echt niet, noch zijn zij minder.

Hoeveel moeite kost het om nee te schudden of te zeggen?

 

Je mengen met de locals; Spanjaard in Groningen

Vier jaar geleden studeerde hij een half jaar in Groningen. -Dus je spreekt een beetje Nederlands?- vraag ik deze Spaanse jongen. Ik ben op de verjaardag van een gemeenschappelijke vriendin.

“Uhh nee,” zegt hij in de eerste instantie lachend.

Maar na wat twijfelen, diep nadenken en hersengekraak -ik hoorde het echt!-, herinnert hij zich toch nog een paar woorden, in ditto volgorde: Lees verder

Liever lieve koosnaampjes

Hola, corazón, zegt ze, de vrolijke kassière in de minisupermarkt.

Troetelwoordjes, koosnaampjes, liefkozingen. Je hoort ze hier overal, waar je ook gaat, wat je ook doet.

Of het nu gemeend is of niet, het brengt een glimlach op het gezicht en dat is fijn, toch?

pstt.. voor meer koosnaampjes klik hier

Recept: Heerlijke Pan Tomaca

Normaal geschreven, post ik geen recepten, maar nu het weer lente is en pan-con-tomate1het steeds warmer wordt, wil ik jullie dit heerlijke recept niet onthouden. Voor wie het nog niet kent: Pan Tomaca.

Dit simpele en goedkope broodgerecht komt oorspronkelijk uit Catalonië. Daarom heet het ook Pan Tomaca, op z’n Catalaans en niet Pan Tomate, zoals ze het in het Castiliaans zouden zeggen. Ik ontbijt als het lekker weer is, eigenlijk altijd met een paar sneetjes Pan Tomaca, en ik raak er maar niet op uitgekeken!

Nodig:
Wit brood/stokbrood
1/2 tomaten                                       
Olijfolie                                                
Zout en peper                                      
Broodrooster
Rasp en kommetje

Doen:
Rooster het brood
Rasp de tomaten -middengrote rasp-
Meng het raspel met olijfolie, zout en peper naar smaak
Beleg je brood met het tomatenmengsel (eet meteen op, anders wordt het brood zo papperig)

Optioneel: wrijf het brood voor het beleggen in, met knoflook. 

¿Wie kende dit recept al?

NOTE: Dit is mijn manier om de Pan Tomaca te bereiden, er zijn tientallen recepten, maar ik vind dit de makkelijkste en lekkerste.