Positief zijn: Two Wolves

Laat je inspireren door dit mooie, wijze verhaal. Ik kwam dit verhaal lang geleden tegen en gebruik hem nog vaak. Het is echt zo, en als je je bewust bent van negativiteit kun je het ook proberen uit te schakelen. Dat scheelt je een hoop lichamelijke en fysieke klachten. Dus wees je bewust van je gedachtes en doe er wat aan.

One evening an old Cherokee told his grandson about a battle that goes on inside people. He said, “My son, the battle is between two wolves inside us all.

“One is Evil – It is anger, envy, jealousy, sorrow, regret, greed, arrogance, self-pity, guilt, resentment, inferiority, lies, false pride, superiority, and ego.

“The other is Good – It is joy, peace, love, hope, serenity, humility, kindness, benevolence, empathy, generosity, truth, compassion and faith.”

The grandson thought about it for a minute and then asked his grandfather: “Which wolf wins?” The old Cherokee simply replied, “The one you feed.”

Boko Haram

Als ze Arabische leuzen hadden rondgebazuind en licht getint waren geweest had de hele wereld al op z’n kop gestaan. Dat deze extremistische islamieten Afrikanen zijn maakt het bijna een onschuldig aangelegenheid. Bang worden we er in ieder geval niet van.

Afrikaanse dingen blijven vooral in Afrika, -behalve bananen enzo- dus daar hebben wij in Europa toch geen last van. Dus waarom op z’n kop gaan staan en gaan schrijven over wat het volk toch niet interesseert? Geradicaliseerde Arabieren verkopen goed en Afrika wordt pas interessant als Ebola ineens Europa binnenkomt. Lees verder

Over politiek correcte mensen

Ik denk dat dit nog uit mijn jeugdjaren komt. Toen ik als doodnormale tiener vies was van correct doen, zijn, praten en denken zoals het hoort. Op je woorden letten en keurig netjes in het keurslijfje passen, enzo.

Deze aversie tegen politieke correctheid is nooit helemaal weggegaan. Ik kan mij gedragen waar het hoort en doe dat met veel geduld en liefde, maar ik erger mij aan politiek correct gedrag bij mensen, op momenten dat het helemaal niet van toepassing is. Waarom die zelfcensuur? Zo iemand die altijd die zó correct en hypocriet is, dat hij of zij perfect priester of president zou kunnen worden. Te juist gewoon.

Van die mensen die nooit schelden, niets negatiefs over ouderen zeggen omdat ze niets dan respect verdienen, kinderen niet lelijk vinden want dat mag je niet zeggen, nooit iets negatiefs over Apple zeggen, altijd de schuld aan de media geven, en er het liefst nog allemaal moeilijke woorden doorheen gooien om hun standpunt te verdedigen.

Zijn deze mensen zo zen? Is het wel echt? Ik weet het niet. Het enige wat het bij mij opwekt is een heftige Gille de La Tournette aanval. Die ik net onderdruk, want zo politiek correct ben ik dan weer wel.

politiek correct

Over vooroordelen: zigeuners en taxichauffeurs

Kijkend naar Callejeros, een leuk programma in de stijl van Man bijt hond, wordt er weer een bepaalde wijk en haar mensen in het licht gezet. Toevallig gaat het deze keer over een wijk vol zigeuners. Spaanse zigeuners, met donkere haren, lichte ogen, en veel gouden sieraden. Het zijn vaak mooie mensen om te zien.

Wel zijn ze soms toch iets, anders. Ze zijn niet altijd even geliefd onder de Spanjaarden: ze worden vaak als onaangepast gezien. Op straat delen ze altijd gelukstakjes uit, en willen ze je hand lezen en vloeken wegnemen. Voor de rest weet ik weinig van ze. Ze mengen zich niet erg met de Spanjaarden, en wonen ook meer in het zuiden. Lees verder

Minimalisme: Kleren weggeven

Sinds ik het ‘minimalisme’ in mijn hoofd heb, ben ik flink mijn kledingkast aan het opruimen. De uitdaging is: Alles, zonder uitzondering, dragen wat er in je kast hangt. Dit maakt een hoop duidelijk. Want ook al is er soms niets mis met een kledingstuk, als ik mij er niet mooi in voel, waarom bewaar ik het dan?

Ik woon klein, heb een kleine kledingkast, en iedere ochtend kijk ik naar mijn kleren zonder te weten wat ik aan moet doen. Ik heb veel dingen die ik ‘mwah’ vind. Ik heb liever een kleinere kledingkast met alleen maar leuke en mooie kledingstukken. En daar ben ik dus nu mee bezig.

Ik heb al wat kleding weggegeven aan vrienden en familie, maar heb nog een grote tas over. Wat doe ik hiermee? Als ik het zomaar op straat zet, vinden semidaklozen het die het vervolgens verkopen aan handelaren. Deze semi-daklozen struinen de hele dag Madrid af, op zoek naar juweeltjes. En zo zal ik mijn kleding weer terugvinden op de ‘één euroooooo’-stapel op de zondagmarkt Rastro. Hopelijk ben ik inmiddels dan een ervaren en zelfverzekerde minimalist, en word ik niet meer warm of koud wordt van mijn ‘wat leuk, één euro, hier is niets mis mee-‘ kledingstukken.

Goed, op straat zetten is geen optie dus. Ik wil mijn kleren weggeven, niet laten verkopen. Ik wil dat er iemand profijt van heeft. Iemand die minimalist is omdat zij geen andere optie heeft, niet omdat het een nieuwe bevlieging van een ex-shopaholic is. Lees verder

Gewoontedier, kruip uit die vacht!

Een wit konijn wordt uit een lege hoge hoed getoverd. Omdat het een erg groot konijn is, duurt de truc miljarden jaren lang. Helemaal aan het uiteinde van de dunne haartjes worden de mensenkinderen geboren. Zo zijn ze in staat om zich te verwonderen over de onmogelijke goocheltruc.

Maar naarmate ze ouder worden, kruipen ze steeds dieper weg in de konijnenvacht. En daar blijven ze zitten. Daar voelen ze zich zo lekker dat ze nooit meer in de dunne haartjes van de vacht durven klimmen. Lees verder

De Heilige Prostituee

Een paar dagen terug las ik een mooi verhaal over een Heilige en een Prostituee, op het blog van Marianne. Het verhaal ging over een heilige, sadhu, met gemene gedachtes over een prostituee die tegenover hem woonde. De prostituee, aan de andere kant, keek iedere dag naar de biddende Boedist en wenste dat zij zo rein en puur kon zijn als hij.

Als zij beide sterven en aan de poort van de hemel staan komt de heilige erachter dat hij niet naar de Hemel mag. De Bewaker zeg: “Dit is de afrekening van je gedachten. Elke dag opnieuw heb je gedacht: ‘Zij is een verdorven schepsel. Zij is heel slecht! Kijk eens naar al die mannen die bij haar komen’.” De prostituee daarentegen, dacht, ‘oh, Sadhu, jij bent zo rein en verheven. O Sadhu, heilige man, red mij, bevrijd mij’. Omdat haar gedachten goed en rein waren, is ze naar de hemel gestuurd. Omdat jij alleen over zonde en goddeloosheid hebt nagedacht, moet je naar de hel”.

Ik moest aan dit verhaal denken, toen ik over straat liep, in Calle Montera, de winkel- en prostitueestraat in het centrum van Madrid. Alle prostituees, zowel de Zuid-amerikaanse, de Oost-Europese als de Afrikaanse hebben ieder hun eigen plek in de straat.

Op de trap van de entree van een grote schoenenwinkel zitten de Afrikaanse prostituees. Ze lijken erg jong. Hun felle make-up steekt af tegen hun donkere huid, en met hun felgekleurde lippen lijken ze op meisjes die zich als prinsesjes op wilden maken. Net als de andere prostituees verderop in de straat kletsen ze wat, lachen ze met elkaar, en verleiden zo af en toe wat mannen.

Een van de prostituees heeft een zilvergrijze balloon in haar handen. Modeketen Lefties heeft net opnieuw haar deuren geopend, na een grote renovatie. De nieuwe huisstijl wordt gepromoot door heliumbalonnen uit te delen aan het winkelend publiek. Heel Madrid centrum loopt met zilvergrijze ballonetjes in hun handen, die vrolijk rondhangen boven de hoofden van de mensen.
Iedereen, behalve de Arabische kleuter die samen met haar ouders Madrid aan het verkennen is. Als ze langs de schoenenwinkel lopen trekt het meisje aan de hand van haar moeder, terwijl ze met grote ogen naar de zwevende ballon kijkt. De prostituee ziet het, en geeft het kleine meisje haar ballon. De ouders van de kleuter bedanken de prostituee, terwijl het meisje vrolijk verder huppelt met de ballon in haar handen. De prostituee kijkt het meisje lachend, met haar zuurstokroze lippen, na.

Zij komt in de hemel, wat men ook van haar beroep mag vinden. Goedheid uit zich niet enkel in de mooie beroepen en ‘degelijke’ zaken.

Levenslessen: Onbeschoft gedrag & Klantvriendelijkheid

Nog te leren: Mijn hoofd koel houden als mensen onbeschoft doen. Hier wel iets van zeggen, maar het laten rusten zodra ik uit de situatie ben.onbeskoft

Voordeel: Stressvrij leven. Mensen kunnen je niet zo gemakkelijk raken, en zo houd je tijd over voor positieve en leuke dingen in het leven.

 

Heikelpunt: Als je een groot voorstander van klantvriendelijkheid bent, is het moeilijk om je niet te laten beïnvloeden door onbeskofte mensen.

 

Hoe op te lossen? Iets doen met de negativiteit die je voelt, waardoor je het verdunt totdat het uiteindelijk helemaal oplost. Door bijvoorbeeld er direct iets mee te doen, zeggen tegen desbetreffend persoon dat je zijn/haar gedrag onbeschoft vindt, of bijvoorbeeld het van je afschrijven, of er echt iets mee doen -klacht indienen als mogelijk.

 

Ervaring 1: Een paar jaar terug, bij de FEBO in Amsterdam tijdens de pauze van mijn zaterdagbaan. Een man was overdreven en brutaal mijn billen aan het bekijken, en ik vroeg hem vriendelijk of hij zijn hoofd wilde omdraaien en niet naar mij wilde kijken. Hij wilde dit niet doen, en ik ging met hem in discussie. Resultaat: een flinke duw, ik vliegend door de FEBO, op de grond en zwaar overstuur uithuilend bij mijn collega’s. Mission failed.

 

Ervaring 2: Bij de fruitboer, vorig jaar, besloot ik mij voor het eerst in het Spaans te verdedigen. Ik vond dat ik onnodig onbeschoft werd behandeld, en zou eens voor mijzelf opkomen, en zei hier dus iets van. Resultaat: Nog onbeschofter gedrag terug, een Sherita opnieuw zwaar overstuur uithuilend bij Vriendlief. Mission failed.

 

Ervaring 3: Van de week, bij de schoenenwinkel. De manager was zwaar onbeleefd, en zonder ruzie te maken, heb ik redelijk onaardig duidelijk gemaakt dat ze niet in haar recht stond mij zo te behandelen -mij niet aankijken, helemaal niet of kortaf spreken, etc-. Ik was erg boos op het moment dat ik de winkel uitliep, en ben nog twee uur lang boos gebleven. Wat hielp was de klachtmail die ik direct heb geschreven en uiteindelijk heb gestuurd naar de klantenservice van de desbetreffende winkelketen. Ik heb het hele verhaal uitgelegd heb de brief afgesloten met: “Ik kan mij niet voorstellen dat jullie in deze tijd van crisis met zoveel aanbod, zó iemand als manager hebben en geen klantvriendelijker personeel kunnen vinden.” Inmiddels heb ik een erg vriendelijke mail teruggekregen waar ze hun excuses aanbieden, en er volgt nog een telefoongesprek. Mission accomplished.

Schandalige Reclame

Deze vaakafgespeelde televisiereclame maakt mij echt boos. De hele economie staat op zijn kop, het hele land ligt plat, allemaal dankzij het onverantwoorde gedrag van burgers én banken. Nu banken worden vermeden, en haast geen leningen afsluiten, de werkloosheid hoog is en het ene gat met het andere gedicht moet worden, schieten bedrijven als deze als paddestoelen uit de grond. Schandalig.Schermafbeelding 2014-08-04 om 22.19.29

“Hallo, ja, ja u! Wilt u tot drieduizend euro? Bel nu Confidis en ontvang het geld voor wat dan ook. “

Een credit voor wat dan ook. Gepast voor jou, snel en makkelijk, zonder onnodige uitleg.

Rascisme zonder schaamte, over Moren enzo

“Waar kom je vandaan?” is het eerste wat hij vraagt, als ik informeer naar de beschikbaarheid van een appartement wat hij te huur heeft staan. Ik ben altijd op zoek naar iets mooiers, groters, goedkopers en beters hier in het centrum van Madrid, en kijk dan ook vaak online.

-Ik kom uit Nederland.-

“Oke, perfect,” is zijn antwoord. Ik kijk naar zijn profielfoto, en hij lijkt een beetje een engerd. En die vraag van net, voedt mijn vooroordeel; hij is niet helemaal 100. Als ik naar de bezichtiging ga, blijkt mijn voorgevoel juist te zijn.

“Je vriend is toch geen ‘Moro,’ hè?” -Moor, Noord-Afrikaan. “Ik verhuur niet aan Moro’s, die zijn niet te vertrouwen. Tsja, Moro’s zijn gewoon niet oké, als je met een Moor trouwt dan heb je 90% kans dat hij je als een slaaf gebruikt en je slaat.”

Ik ga tegen hem in, zeg dat zijn opmerking erg racistisch is, en vertel hem dat half Spanje Moor was en dus nog deels is, -ik had hem ook nog kunnen zeggen dat je de Arabische invloeden in de architectuur, zang, taal en gebruiken nog overduidelijk kunt terugvinden, dus dat hij niet alleen de ‘Moren’ maar ook zijn eigen volk en cultuur beledigt, maar goed, dat achteraf.-

Bovendien blijkt hij toch een hopeloos geval. “Aan Italianen en Argentijnen verhuur ik ook niet,” voegt hij later nog toe. Alsjeblieft, don’t reproduce!

Wel jammer van dat appartement.

Pas 4 seconden op aarde…

Het gebeurt niet meer zo vaak, maar soms vraag ik het mij af, en begrijp ik het echt even niet meer. Waarom zijn er gemene mensen op de wereld? Waarom zijn ze zo? We willen toch allemaal fijn leven. We kunnen toch gewoon allemaal samen leven, naast elkaar. Er is genoeg ruimte.

Niemand wil vermoord worden, verkracht worden, beroofd of gemarteld worden. Waarom doen zo veel mensen het anderen dan toch aan? In de Gaza-strook is het weer raak. Waarom kunnen ze niet gewoon samenleven. Het maakt niet uit of je Joods of Moslim bent. We hebben meer gemeen dan dat we verschillen.

Soms begrijp ik het echt even niet meer. Waarom moesten ze dat vliegtuig nou naar beneden schieten? En waarom is het Oekraïense parlement aan het vechten, zijn ze niet aangesteld door het volk omdat ze iets beter hun dierlijke instincten konden onderdrukken? Hebben ze hun hersenen niet nodig om problemen op te lossen, in plaats van die kapot te slaan bij elkaar.

De moderne mens leeft en heerst slechts vier seconden van de 24 uur dat de aarde bestaat. Kijk wat we in die vier seconden al hebben aangericht. Waarom luisteren we niet daar het simpele veelbezongen advies, ‘live and let live,’ dat is het enige wat we hoeven te doen..

Misschien ben ik wel helemaal niet zo aardig

“Nou ja, hij heeft tenminste geluk dat zo een leuk meisje als jij zo goed voor hem zorgt,” zegt de te blije kassiere in de supermarkt, als ik antwoord dat Don Carlos nog steeds plat ligt, na zijn ongelukje.

Hoe weet hij nou dat ik goed voor hem zorg? Dit blije ei kent mij en mijn verpleegstervaardigheden helemaal niet.

Wie weet laat ik Don Carlos ‘ s nachts wel schrikken met een Sacry Movie masker op, smeer ik vaseline op de handvaten van zijn krukken, teken ik snorretjes op zijn gezicht als hij slaapt, kietel ik zijn grote teen, gooi ik zout in zijn koffie en geef ik hem stiekem laxeermiddelen.

En die arme kassiere maar hopen op een verzorgend meisje als ik. Muahahaha…

Bedelaars negeren

Ik begrijp het niet.

Hoe kunnen vele mensen toch zo vreselijk onbeleefd zijn,

tegen de bedelaars wanneer zij om een muntje vragen.

Negeren is onbeleefd, gemeen en neerbuigend.

Want meer ben je echt niet, noch zijn zij minder.

Hoeveel moeite kost het om nee te schudden of te zeggen?

 

Hoe word je gelukkig?

Dat een post van een verdwaalde twintiger ons zou moeten vertellen hoe je gelukkig wordt, is eigenlijk best treurig. Maar ik moet zeggen dat ik ook graag klik op de ‘hoe word je ….’ berichten op hippe websites, waar mooie foto’s van liefelijke meisjes in pastelkleurige outfits ons vertellen hoe je weer oprecht kunt gaan genieten.

Heel de wereld is op zoek naar een wonder. En we klikken en we doen, en we gaan en we herhalen, alles in de zoektocht naar het geluk. Maar ergens weten we wel al dat gelukkig zijn, te maken heeft met ‘innerpeace.’ Want let maar op, daar hebben dit soort posts vaak mee te maken. Lees verder

Opstaan in de metro

Wanneer sta je voor iemand op in de metro?

Als ze grijs haar hebben? Of heel veel rimpels? Als ze er ouderwets uitzien? Als er haar uit hun oren en neus groeit? Of als de mevrouw een snorretje heeft? Als ze ouderdomsvlekken hebben?

Of als ze zo oud zijn als mijn oma, of als mijn ouders?

Een keer heb ik geloof ik iemand beledigd. De meneer had grijs haar en was niet meer de jongste, maar toen ik vroeg of hij op mijn plek wilde zitten reageerde hij een beetje gepikeerd.

Hij trok zijn buik in, haalde een hand door zijn dunne grijze haren en ging goed rechtop staan. Nee, hij was nog jong dat was nog lang niet nodig, zei hij.

Haha

Vraag: Wanneer staan jullie op voor iemand?