Brandende kuiten en gekrenkte trots

Het is vrijdagavond en al donker als ik de steile uitgaansstraat Calle de las Huertas opklim met mijn zilveren, uit Nederland geïmporteerde, vouwfietsje. Net als ik het bijna wil opgeven, en met de fiets aan de hand verder wil gaan, word ik aangemoedigd door twee knappe jongens. “Venga, puedes!” – kom op, je kunt het!-, roepen ze mij vrolijk toe. Ik lach en met mijn hele gewicht op de trappers, slinger ik langzaam verder, tussen de feestgangers door, richting huis.

Ik kom terug van mijn picknick in het grote park Buen Retiro, op ongeveer tien minuutjes fietsen van mijn appartementje naast het prachtige Plaza de Santa Ana. De weg die ik nu met veel moeite beklim, was een paar uur geleden ook onderdeel van mijn route…

Het is vijf uur ’s middags en heet. De hele dag heeft de felle zomerzon Madrid opgewarmd, en zonder een zuchtje wind is de gevoelstemperatuur zo’n veertig graden. Ik ben onderweg naar het park om daar lekker te picknicken, en daal de -nu nog redelijk stille- Calle de las Huertas af. Ik moet mijn rem inhouden om niet over de kop te vliegen, zo snel gaat de afdaling. Fietsen in Madrid gaat zo, ik weet het inmiddels, maar soms vind ik die steile afdalingen nog wel eng. Nu ik er over nadenk, kan ik mij eigenlijk geen weg voor de geest halen die vlak is, hier in het centrum.

Nadat ik de afdaling heb overleefd, rijd ik een stukje over het Paseo del Prado, een prachtige boulevard. Ik heb nog vaart van mijn afdaling, en het redelijk vlakke stuk doet erg Nederlands aan. Ik denk terug aan de lange weg, voor mijn ouderlijk huis in Amstelveen, waar ik als vierjarige mijn eerste fietsmeters maakte.

Ik kijk voor mij, en zie niet de horizon, zoals gewoonlijk in Nederland, maar een steile berg. Ik slik, en wens dat ik met de metro was gegaan. Waarom dacht ik ook al weer dat het leuk was, een fiets in Madrid? Het eerste stuk van de klim gaat goed, mijn kuiten branden van de inspanning, maar ik heb de vaart erin. Maar als een weinig atletische Spanjaard, met bierbuikje en al, mij inhaalt voel ik een steek, niet in mijn benen, maar in mijn hart; mijn trots is gekrenkt. Ik ga op mijn trappers staan om hem weer in te halen, maar dan zie ik dat hij op een witte fiets rijdt.

De witte elektrische fietsen zijn onderdeel van een project van de gemeente om Madrid aantrekkelijker te maken voor fietsers. Sinds kort zijn de elektrische fietsen overal te huren via een voordeling abonnement. Alle cool kids, wereldverbeteraars en slimme toeristen rijden hem al, en terwijl ik soms zwetend op een eindbestemming aankom, zijn zij nog fris en fruitig, want met een motortje op de fiets is geen berg voor hen te hoog.

Ik ben inmiddels op de hoogte van de prachtige San Jerónimo El Real kerk, even na het Prado museum. Een tegenligger op de fiets kijkt mij lachend aan. Veilig met zijn helm op geniet hij van de wind in zijn gezicht, ontstaan door de snelheid van zijn afdaling. Ik twijfel of de fietser mij toe- of uitlacht. Ik heb vast een rood hoofd van die steile berg, en erg charmant kan het aanzicht niet zijn geweest. Ik zie inmiddels de mooie toegangspoort van het Retiro, -een van achttien- en even later rijd ik met mijn fiets het park in.

Ik word er weer aan herinnerd waarom ik hier zo graag een fiets wilde. Want hoewel Madrid te voet heel goed te doen is, is een fiets echt wel fijn om te hebben als vervoersmiddel in een te volle stad, maar ook als ontspanning. En wat is het heerlijk hier in het park, een plekje van rust en natuur, midden in deze grote gekke metropool. Ik doe een rondje door het stadspark voordat ik mijn fiets in het gras gooi, languit gestrekt op het gras ga liggen en geniet van de warme zomeravond, de prachtige zonsondergang aan de enorme vijver, en een gezellige picknick met mijn vriendinnen. Ik ben mijn brandende kuiten en gekrenkte trots alweer helemaal vergeten. Wat is het leven toch goed.

Advertenties

9 gedachtes over “Brandende kuiten en gekrenkte trots

Laat een comment achter, vind ik leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s