Zal ik over een jaar ook..?

Soms loop ik over straat, kijk ik om mij heen, en besef ik ineens dat ik hier een buitenlander ben. Zolang ik niets zeg, ga ik wel door voor Spanjaard, maar ze zullen altijd horen, dat ik niet van hier ben.

De Spanjaarden zullen mij hier nooit op aankijken. Ze vragen wel naar mijn accent, en als ik vertel dat ik uit Nederland kom, weten ze altijd een mooi verhaal te vertellen. Over hun buurman, die in Rotterdam heeft gewerkt, of over hun dochter die ooit iets met een Nederlander had, of ze vertellen mij over de Nederlandse geschiedenis, en vragen naar bloemen, de grachten en onze voetballers.

In Nederland zorgen de woorden immigratie en inburgering altijd voor grote discussies. Inburgeren is ook belangrijk. En daarom, zo af en toe, vraag ik mij ineens af…

Zal ik over een jaar ook dat geweldige ritmegevoel hebben? Dat de bas door mijn aderen danst, waardoor ik gewoon niet anders kan, dan ritmisch meebewegen op de Spaanse muziek?

En zal ik dan ook eindelijk eens een boek in de metro gaan lezen, in plaats van hersenloos spelletjes op mijn mobiel te spelen?

Zal ik dan ook altijd tijd hebben voor een praatje met de caissière, de groenteboer, de slager, of gewoon met een volstrekt wildvreemde op straat? En niet bezig zijn met de tijd die doortikt, en de boodschappen die ik wilde doen, dat ene telefoontje dat ik moet plegen, en de carrière die ik wilde maken? Gewoon, een paar minuutjes, kletsen met een wildvreemde?

Iedereen guapo, tía, colega of chaval, noemen? Om vervolgens, zonder blikken of blozen, ‘Joder, hostia, hombre!’ ‘Coño, me cago en todo’ in iedere zin te roepen?

Niet ontbijten met een broodje kaas (‘eerst iets hartigs, dan pas iets zoets!’), maar gewoon in het buurtcafeetje wat churros bestellen en ze wegwerken met een heerlijke ‘relaxing café con leche? ’

Om vervolgens als lunch een uitgebreide warme maaltijd te eten. En de buitenlanders met een mix van medelijden en onbegrip aankijken terwijl ik ze vraag ‘is dat je lunch?’ als ze hun boterhammetje nuttigen.

Zal ik dan ook een heerlijke fles wijn kopen in warenhuis ‘El Corte Ingles’om zomaar, op een maandag, of een dinsdag, of op welke dag dan ook, te toasten op het leven? En de rest van mijn benodigdheden ook kopen bij ‘El Corte Ingles,’ wat voor mij nu nog gewoon een te groot en invloedrijk imperium is, maar dat ik tegen die tijd waarschijnlijk de geweldigste winkel van Spanje vind.

En gewoon iedereen uitgebreid aankijken, puur omdat er iets te kijken valt, terwijl ik meedoe met een politieke demonstratie op Puerta del Sol? Ja, ik vraag mij af, zal ik dat allemaal doen, over een jaar?

 

Advertenties

4 thoughts on “Zal ik over een jaar ook..?

Laat een comment achter, vind ik leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s